درهم......

 

این روزها همه چیز به هم ریخته ونابسامان به نظر میرسد...حتی این مسیر ساده که مرا به شما پیوند می دهد .........ایرادی ندارد..یا حتی دارد...درتلاشم برای بازگشتی بهتر....

 

مچاله

 

مچاله همچون روزهایی که در هرم نا اندیشیدگی به لب ساحل می کوفتندم تا طغیان کنم. بی خبر از  لب پریدگیهای همه استخوان های وامانده...همه ماهی های بی نصیب از چنگالهای خرچنگ وخرچنگهای گم شده در بلوغ..........

چقدر زود وا می رویم........ لب پریده می شویم..........

به دنبال دخمه ای میگردم یافتید خبرم کنید..... 

هویت

به تو......

تنها راه شناخت هویت آفتاب واحساس کردن آن...لمس هیزمی است که آتش

آفرینشگری را فروزان می سازد و در را به روشنی می گشاید.....

حضورت سپیده ای است که دلهای گرفته را نوید می دهد وگرگهای گرسنه را

امید...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

به تو رشک نمی برم اما دلم برای تمام عروسکهایی که با خود به امروز آورده ای

 می سوزد....فراموش که نکرده ای.......بهار که میشود گل ازتو معنا می یابد

وخار از تو حضور....... 

دستت را نگاه کن از پشت چشمش  کمربند مشکی من رنگ باخته است!!!!!!!

زیبا نیست اما در این جزیره کسی نیست که گم نشده باشد....

و فراوانند  من هایی که در کسوف طلوع میکنند و در بهشت می میرند.

و تو از غروب برخاسته ای تا خنکای صبح را معنا کنی...

------------------------------------------------------------------------

پی نوشت:مبادا عروسکت از تو بگریزد

اردی بهشت

کجاست اردی بهشتمعلم؟.................